Een attiek is een verhoging boven de kroonlijst van een gevel om het dak aan het zicht te onttrekken. Het staande vlak dat zo ontstaat is soms versierd met pilasters of balusters.
 
de attiek door de jaren heen
Bij Romeinse triomfbogen werd een attiek gebruikt als sokkel voor een beeldengroep. In deze sokkel waren vaak reliëfs en inscripties gehakt.
In de middeleeuwen kwam de attiek slechts voor in de Toscaanse architectuur. Later werd de attiek ook in de Vlaamse (profane) bouwkunst toegepast.
In de renaissance raakte de attiek meer in de mode en deze werd in de barok zelfs regelmatig uitgebreid tot een halve verdieping, ofwel een mezzanino.
 
varianten
In het Frans classicisme en de daardoor beïnvloede Duitse bouwkunst van de achttiende eeuw werden veel zware attieken gebruikt zonder afsluitende kroonlijst. In andere gebieden werden attieken juist luchtiger door het invoegen van balusters. Voorbeelden van deze laatste stijl zijn te vinden op veel Amsterdamse grachtenpanden, vooral uit de achttiende eeuw, waarbij siervazen en middenpanelen zijn toegevoegd die familiewapens, jaartallen en andere opschriften dragen.
In Zuidoost-Duitsland ontstond er een attiek met bekronende halfronde frontons. Later kwam hieruit de Poolse attiek voort met details in de vorm van voluten en maskers, die waren ontleend aan de Italiaanse renaissance.