Een meander is een oud Grieks versieringsmotief, dat vooral gebruikt werd in de geometrische periode, die rond 900 v. Chr. begon.

De versiering wordt gekenmerkt door een veelvuldig gebroken, voorwaarts en achterwaarts haaks gebroken staaf of band, ofwel een randversiering bestaande uit rechthoekige gebroken lijnen.
 
Meanders zijn er in verschillende formaten en vormen, zoals sleutelvormige of slagveldmeanders en komen in de geometrische periode voor te midden van gearceerde of van golfjes voorziene ruiten, rechthoeken en driehoeken.

De naam is afgeleid van de antieke rivier de Meander, stromend door Klein-Azië, die net zo'n slingerend patroon heeft als het versieringsmotief. Ook een slingerende bocht in een rivier wordt daarom meander genoemd.