Het Tuschinski theater in Amsterdam is een in art deco-stijl uitgevoerd gebouw, dat nog steeds dienst doet als bioscoop.
 
geschiedenis
De uit Polen afkomstige immigrant Abraham Tuschinski wilde een bioscoop bouwen die toegankelijk moest zijn voor de gewone burger. Hij wilde zo ook de minder welgestelden laten genieten van de droomwereld van het grote witte doek. De vrij onbekende architect Hijman Louis de Jong maakte het ontwerp voor de bioscoop, maar kreeg daarna al snel ruzie met de eigenzinnige opdrachtgever Tuschinski.
 
Naast architect De Jong werkte Jaap Gidding als een van de kunstenaars aan de inrichting van het gebouw. Tuschinksi heeft circa vier miljoen gulden in de bouw van het theater gestoken, een enorm bedrag voor die tijd. Op 28 oktober 1921 werd het gebouw geopend voor het grote publiek.
 
de bouw
De bioscoop werd gebouwd op een smal kavel aan de Reguliersbreestraat en uitgevoerd in een uitbundige art deco-stijl. De indrukwekkende, oosters aandoende gevel van het gebouw is helemaal bekleed met geglazuurde tegels en rijk versierd met keramische sculpturen en smeedijzeren decoraties en lampen. Op het gebouw staan twee opvallende torens, die volgens het Bouwkundig Weekblad in die tijd 'het stadsbeeld totaal bedorven'. 
 
Achter de gevel kwam het eveneens rijk versierde interieur met tapijten, muur- en plafondschilderingen, kunstige verlichting en prachtig meubilair. Het entree vond plaats in een grote ontvangsthal. De grote bioscoopzaal bood ruimte aan 1600 mensen en was ingericht als een negentiende-eeuws theater met een toneellijst om het bioscoopscherm, de balkons en de loges.
 
De zaal is enorm, maar toch zo geconstrueerd dat geen enkele bezoeker hinder had of heeft van een pijler of zuil bij het kijken naar de films en variétéshows (die er vroeger werden gegeven). Ter regeling van de temperatuur werd er een revolutionair verwarmings- en ventilatiesysteem aangelegd in het gebouw.
 
latere jaren
In de Tweede Wereldoorlog werd het Tuschinski Theater, nadat een onbekende op de verjaardag van Wilhelmina een Nederlandse vlag aan de gevel had uitgehangen, in beslag genomen door de Duitse bezetters. Tuschinki zelf werd gevangen genomen en op 1 juli 1942 gedeporteerd naar Westerbork en om het leven gebracht in Polen. 
 
In de periode 1998-2002 werd het gehele gebouw gerenoveerd en in haar oude glorie hersteld. Het gebouw telt nu negentien zalen en meer dan 4000 zitplaatsen.