Peter Eisenman (1932) is een voortrekker van het deconstructivisme en een van de architecten die tot de New York Five werden gerekend. Bij het grote publiek is hij vooral bekend door zijn ontwerp voor het Holocaustmonument in Berlijn (2005).
 
De in Newark, New Jersey geboren Eisenman heeft altijd te boek gestaan als een rebel. Zo heeft hij jarenlang geprobeerd een architectuur te scheppen die niet is belast met de verwachtingen die een programma van eisen of de context met zich meebrengen. Daarnaast koestert hij een zekere minachting voor functionaliteit in de architectuur.
 
theorie en onderwijs
De bijdrage die Eisenman leverde aan de architectuur bestond in de jaren zestig en zeventig vooral uit theorie en onderwijs, maar hij ontwierp van 1970 tot '78 ook een reeks daadwerkelijk gerealiseerde huizen. House I tot en met House X schiepen een nieuwe woonervaring, in plaats van dat ze aan de behoeften van cliënten voldeden. In feite waren ze deconstructivistisch ontworpen. Hij trok de vlakken los en speelde met kieren en randen. Met name in House VI toonde hij zijn lak aan functionalisme. Zo plaatste hij een trap die naar een niet-bestaande verdieping leidde en een sleuf die dwars door het echtelijke bed liep.
 
architectuurpraktijk
Vanaf begin jaren tachtig richtte Eisenman zich meer op de architectuurpraktijk. Tot zijn eerste grote gebouwen horen de Fine Arts Library in Columbus, Ohio (1983-'89) en het wooncomplex op de hoek van de Friedrichstrasse en Kochstrasse in Berlijn (1986).
 
Zijn vriendschap met filosoof Jacques Derrida was belangrijk voor de rol die Eisenman speelde binnen het deconstructivisme. Eisenman behoorde dan ook tot het groepje architecten dat mocht exposeren op de beroemde tentoonstelling in 1988 over deze bouwstijl in het Museum of Modern Art in New York. Vanaf dat jaar kwamen ook de echt grote opdrachten binnen, zoals het Koizumi Sangyo Corporation Headquarters Building in Tokio (1990) en het Greater Columbus Convention Center in Ohio (1993).