Sjoerd Soeters (1947) staat bekend als een van de eerste postmoderne architecten van Nederland en wordt wel 'het stoutste jongetje van de Nederlandse architectuur' genoemd. Over het algemeen zijn zijn gebouwen kleurrijk en sterk verhalend. Zelf omschrijft hij zijn werkwijze als 'flexible response', omdat hij een verschillende stijl en benadering gebruikt afhankelijk van de context en de wens van de opdrachtgever. Naast architectuur is Soeters zich de laatste jaren meer op stedenbouw gaan richten.
 
Sjoerd Soeters studeerde aan de Technische Hogeschool Eindhoven. Hierna werkte hij voor het Amsterdamse bureau VLD. In 1979 begon hij voor zichzelf. In 1997 trad Jos van Eldonk (1962) toe tot deze maatschap. Ook Dana Ponec (1964) was enkele jaren partner, maar tegenwoordig staat het bureau weer bekend als Soeters van Eldonk Architecten.
 
architectuur
Het eerste gebouw waarmee Soeters bekendheid verwierf was de speelhal Circus Zandvoort (1991). De buitenkant van dit gebouw bestaat uit grote gestileerde vlagvormen. Het dak heeft de vorm van een circustent en de vormgeving sluit volledig aan op de wereld van het amusement. Zo wordt op een sprekende manier duidelijk gemaakt wat er binnenin plaatsvindt. Ook ontwierp Soeters de het wandgebouw van de Arenaboulevard (2000) waarin een aantal megawinkels ondergebracht zijn. Het ontwerp bestaat uit een doorlopende strook winkels, kantoren en een reclamestrook, verbonden door een hoge colonnade. Een regenboogpatroon zorgt voor een verticale onderverdeling. Ook zijn ontwerp voor het stadhuis van Zaandam (in aanbouw) kent een verhalende architectuur. Hier liet hij zich inspireren door de traditioneel Zaanse architectuur van de Zaanse schans. Het minidorpje in een themaparkstijl, met groene gevels, rode daken en karikaturaal aangezette details, moet onderdak bieden aan ongeveer 800 ambtenaren.
 
woningbouw
Ook is Soeters actief op het gebied van woningbouw. In Zeewolde ontwierp hij een complex (1993) waarbij vrolijk gekleurde woningblokken opgetild staan boven een supermarkt. Ook van zijn hand zijn De Piramides (2006), een complex van twee trapsgewijs toelopende woontorens in Amsterdam.
 
masterplanning
Voor het Haagse project de Resident onder leiding van Rob Krier (1938) ontwierp Soeters de Helicon (1999), een overbouwing van de trambaan die bestaat uit winkelruimte, horeca en parkeerruimte, met hierboven drie kantoortorens. De geveluitsparing boven de tramopening in het gebouw moet laten denken aan het Chryslergebouw. Hiermee paste het gebouw goed binnen het neotraditionalisme van de Resident. Via dit project raakte Soeters betrokken bij het masterplan van de Resident.
 
Zelf maakte Soeters het masterplan voor het Java-eiland, een woningbouwproject in het Amsterdamse Oostelijk Havengebied. Hij deelde het Java-eiland op door middel van kleine grachtjes met hierlangs individueel ontworpen 'grachtenpanden', waarmee hij verwees naar de Amsterdamse grachtengordel. Ook maakte hij het masterplan voor de Haverleij, een buitenwijk van Den Bosch in de vorm van een vestingstadje met daaromheen enkele kasteeltjes, van elkaar gescheiden door een golfbaan. Architectonisch ontwierp hij hiervoor het kasteel Leliënhuyze (2005).