
|
Nederlands paviljoen Expo 2000
In het Nederlandse paviljoen voor Expo 2000 in Hannover liet bureau MVRDV haar visie op de ruimtelijke ordening zien aan de tentoonstellingsbezoekers. MVRDV gaf het paviljoen het thema 'Nederland schept ruimte' mee, en laat zien hoe Nederland door water, wind en wilskracht vooruit is gekomen. Het gebouw bestaat uit een stapeling van vijf verschillende landschappen, waarmee de noodzaak en de mogelijkheden tot het efficiënt gebruiken van ruimte worden uitgebeeld. Dit is een terugkerend thema in het werk van MVRDV. De verschillende landschappen waaruit het gebouw bestaat zijn duidelijk van buiten herkenbaar.
expositieroute Het Nederlandse paviljoen was het hoogste gebouw van de Expo. Door stapeling was het mogelijk een groot deel van de toegewezen ruimte ongebruikt te laten. Door deze gewonnen ruimte was er plaats voor een uitgestrekt bollenveld waarlangs bezoekers het paviljoen binnenkomen. Met een lift gingen bezoekers naar het dak van het paviljoen, waar een waterlandschap met windmolens te zien was. Via trappen langs de gevel worden de verdiepingen hieronder bereikt. verdiepingen De vierde verdieping bestond uit een verduisterde bioscoopruimte waarin een presentatie over Nederland te zien was. Water stroomde langs de wanden van deze ruimte. De verdiepingen hieronder hadden geen buitenwanden. De derde verdieping bestond uit een bos waarvan de stammen dienst deden als draagconstructie voor de bovengelegen verdieping. Een verdieping lager waren enorme betonnen potten te zien, waarin de wortels van deze bomen zaten. Tussen deze boompotten was een expositie over de Nederlandse infrastructuur te zien. Op de eerste verdieping werden chrysanten geteeld, waarmee een alternatief getoond werd voor de gebruikelijke kassenteelt. Tenslotte kwam men terug de begane grond, waar een betonnen duinlandschap gecombineerd werd met een café en terras. visie In tegenstelling tot andere paviljoens van de Expo bood het Nederlandse paviljoen niet slechts onderdak aan een expositie, maar is het gebouw zelf het statement. Zoals MVRDV in hun boek FARMAX (1998) al had betoogd willen zij bepaalde plekken verdichten, zodat op andere locaties verdunning kan plaatsvinden. Er wordt dus gepleit voor een sterker onderscheid tussen stad en platteland. De stapeling van ongelijke delen is iets dat in veel gebouwen van MVRDV terug zal komen, waaronder de Silodam (2002). Ook is het verwant met het werk dat Maas en van Rijs, twee architecten van MVRDV, voor Koolhaas' kantoor OMA ontwierpen. In tegenstelling tot de andere gebouwen van Expo 2000 is het Nederlandse paviljoen na afloop van de tentoonstelling overeind gelaten als een tastbaar overblijfsel, vergelijkbaar met de Eiffeltoren. Er is echter geen nieuwe gebruiker gevonden, en het gebouw is tegenwoordig ernstig verwaarloosd.
|
||||||||||
|
Hoofdsponsors Architectenweb: (overzicht alle sponsors)
Copyright Architectenweb BV © 2001-2010
|
||||||||||