23-6-2005
Landschapsarchitectuur is een uit ambacht, theorie en kunstzin opgebouwd vak.

Door het onderzoeken van de ontwikkelingen in de landschapsarchitectuur ervaren we de belangrijke rol die de context in ons vak speelt. Het nieuwe kan niet zinvol tot stand komen zonder reflectie op het verleden: zowel de geschiedenis van de plek, als de geschiedenis van het vak. Het verleden biedt aanknopingspunten voor de toekomst. Traditie, als een samenstelling van kennis en ervaring, biedt iets om mee te werken maar ook iets dat we kunnen bekritiseren en veranderen.

Onze werkzaamheden lopen uiteen van tuin tot stad. Hoewel we regelmatig onderzoek doen en publiceren, is de constante factor in onze projecten de belangstelling voor de ambachtelijke kant van het vak.
De vaak complexe situaties waarin we opereren dwingen ons er toe de ontwerpoverwegingen helder naar voren te brengen. De landschappelijke en stedebouwkundige context vormen de aanleiding voor de opzet van het ontwerp. Wij onderzoeken het landschap in al zijn lagen, zoeken naar potenties om de karakteristiek van het landschap te versterken en potenties om de landschapsgeschiedenis leesbaar te maken. Veel valt ook te ontlenen aan het uiteenrafelen van het programma. Kleine verdraaiingen ten opzichte van het gangbare geven vaak de grootste verrassingen. We maken het niet spectaculair om het spectaculaire, maar laten de keuze logisch uit de omstandigheden voortvloeien.

In onze vakopvatting is een architect niet de artistieke vormgever, maar de vernuftige ontwerper en de slimme integrator in ingewikkeld samengestelde processen. Door te tekenen analyseren we de situatie en het programma; door te tekenen onderzoeken we de context en de potenties; door te tekenen maken we de consequenties van gekozen uitgangspunten, voorwaarden en normen aan de opdrachtgever zichtbaar. Uiteindelijk brengen we door te ontwerpen alle mogelijke aspecten samen, integraal.

LODEWIJK BALJON landschapsarchitecten