17-5-2005
"Op de plek waar de belangrijkste binnenvaartroute van Amsterdam, het Westerkanaal, uitmondt in het IJ, ligt een brug- en sluiscomplex. Deze "Westerkeersluis" wordt bediend vanuit een bedieningspost op de kademuur die werd gebouwd ter vervanging van een oudere post uit de jaren zestig.
Zichtassen, hoogtebeperkingen, lichttoetreding en ruimte-eisen hebben de vorm van het gebouw bepaald. De post heeft een taartpuntvormige plattegrond gekregen waarvan de afgestompte punt naar de brug wijst. Er zijn drie lagen waarvan de bovenste - in gebruik als bedienings en vergaderruimte - ver boven het water uitkraagt. In de lagen daaronder, die beneden het kadeniveau liggen, zijn toiletten, technische ruimten en bergingen ondergebracht. De eis een vrij uitzicht te creeren heeft geleid tot een parapluconstructie met een stalen kern die het dak draagt. Daaronder zijn tussen een brede daklijst en een hoge bostwering strookvensters geplaatst die een panoramisch uitzicht mogelijk maken. Met de in hoogte varierende daklijst is bij de entree aan de zuidoostkant een overstek gecreeerd. de borstwering is op deze plek en aan de westzijde naar benden geknikt waardoor de trappen konden worden gemaakt die organisch deel uitmaken van de architectuur en bijdragen aan het sculpturale karakter van het gebouw. De zachtgroene kleur van de gevels verwijst naar de scheepvaart en maakt van dit kleine gebouwtje een verrassende blikvanger op een knooppunt van weg en water."

Uit de ARCAM pocket - Amsterdamse Architectuur 2003 -2006, red. Marlies Buurman, Maarten Kloos.