18-6-2008
De huisvesting van een private kunstcollectie vormde het uitgangspunt voor de villa die Paul de Ruiter heeft ontworpen aan de Westeinderplas.

Kunstwerken vragen om indirect licht en worden bij voorkeur in een gesloten volume met veel wandoppervlak geplaatst. Belangrijk voor de opdrachtgevers was dat hun verzameling schilderijen en sculpturen optimaal tot hun recht zou komen in hun nieuwe villa. Door de omringende natuur lijkt die vraag een onvervulbaar ideaal, want een gesloten volume staat een maximaal uitzicht in de weg.

Architect Paul de Ruiter koos er daarom voor twee verschillend vormgegeven volumes op elkaar te stapelen. In het onderste volume zijn de woonkamer en de keuken ondergebracht; dit is feitelijk één doorlopende open ruimte. De begane grondverdieping is volledig omgeven door glas, zodat er een vrij zicht op het landschap wordt geboden. Het uitzicht wordt slechts begrensd door de uitkragende bovenverdieping, die tevens voor schaduw zorgt.

Het bovenste volume is in het geheel bekleed met verticale houten latten. Op deze verdieping is de kunstverzameling ondergebracht; die wordt aan weerszijden ingesloten door de slaapvertrekken, op de kopse kanten van de villa. Een groot daklicht laat daglicht toe, dat via een vide tevens doordringt tot in de woonkamer. De raamopeningen in de gevel gaan schuil achter grote luiken die als zonwering fungeren. De luiken, die door het bureau zelf zijn ontwikkeld, bestaan uit twee horizontale delen die zich bij opening naar boven opvouwen tot een luifel. Vooral wanneer de luiken gesloten zijn, is het contrast tussen beide bouwdelen visueel sterk. Paul de Ruiter ontwierp een bijzondere villa op de oevers van de Westeinderplas, ingetogen qua verschijning en passend in het waterrijke landschap.