Door de context en het programma ontstaat een paradox: enerzijds wordt gevraagd naar een kleinschalige, intiem stedelijke omgeving, anderzijds naar een structuur van grotere ensembles in het groen in relatie met de omliggende ontwikkelingen en de mogelijke weidse uitzichten over de grachtengordel.
Daarom heeft KCAP een structuur ontwikkeld die de voordelen van een kleinschalig stadsweefsel combineert met die van grotere objectmatige eenheden. Dit wordt bereikt door verschillende gebouwtypen -grondgebonden woningen, appartementen, zorg- te groeperen rondom een semi-openbare hof of een stelsel van steegjes.
Het stedenbouwkundig plan voorziet in drie grotere ensembles die worden ontsloten vanuit de Verlengde Kazernestraat en zich naar het zuiden uitstrekken tot het Overijsels kanaal. De ensembles liggen als eilanden in het groen. De bebouwing op de eilanden wordt aan de randen geconcentreerd, waardoor ervaarbaar grotere objecten ontstaan. De eilanden zijn zodanig gesitueerd dat de 'open ruimten' binnen en buiten de bebouwing door middel van zichtlijnen en uitzichten met elkaar verbonden zijn.