Het ontwerp is ontstaan nadat de gemeente besloot de naastgelegen weg te verbreden. Hiervoor diende het monumentale onderkomen van een slagerij te verdwijnen. De Leeuw was gevraagd om als een soort boekensteun een gevel te ontwerpen voor de panden die waren blijven staan.

De Meppeler architect vond een veel fantasierijkere oplossing: hij besloot een gecomprimeerde versie van het gesloopte pand terug te plaatsen. De zijgevel ziet er net zo uit als die van het verdwenen gebouw.

Uiteraard is het pand zelf niet bewoonbaar, althans niet helemaal. Waarschijnlijk wordt de woning boven de naastgelegen drukkerij verlengd tot de eerste verdieping van het hoekpand. De onderste laag is al verbonden met de ‘buren’ en kan daardoor worden gebruikt als etalage.